Etiket: Antika Kilimler

Halı dokuma eski bir zanaattır. Kökeni Orta Asya’ya dayanır. Bilinen en eski parça, St. Petersburg’daki Hermitage Müzesi’nde tutulan Pazyryk halısı, M.Ö. 500 yıllarına dayanıyor. Bununla birlikte, yapısı ve kalitesi, zanaatın o dönemde iyi kurulduğundan şüphe götürmez bir şekilde kanıtlamakta ve halı dokumacılığının binlerce yıl öncesine dayandığını göstermektedir. Pazyryk halısında kullanılan teknik, geçen yüzyılda daha kötüsü için birçok değişiklik olmasına rağmen, temelde bu güne kadar aynı kalıyor.

Meslekten olmayanlar için, Oryantal halı dünyası hem gizemli hem de kafa karıştırıcı görünebilir. Neden bir yandan “Satışların Kapatılması”, “Tasfiye İhaleleri” ve sürekli% 50-70 indirim teklifleri düzenli olarak gerçekleşirken, diğer yandan uluslararası ihalelerde belirli kilimler için muhteşem fiyatlar ödeniyor? Bu makale, orijinal Oryantal halılar ile sadece ticari ürünler arasındaki temel farkı açıklamaya çalışacaktır.

Tüm elle örülmüş Oryantal halılar üç unsur içerir: çözgü, atkı ve kazık. Çözgü halının uzunluğu boyunca uzanır ve her iki ucunda da saçak olarak görünür. Atkı, çözgü boyunca, sürekli bir döngü içinde tekrar tekrar çalışır ve kilim olarak adlandırılan şeyin alt ucunda bir başlangıç yapar. Amacı halının yıpranmasını ve parçalanmasını önlemektir. Kazık yatay olarak elle bağlanmış düğümlerden oluşur. iplik, kazık yüzey oluşturmak için önden kesilir.

Oryantal bir halı tasarlamak veya “çizmek” için temelde farklı iki yöntem vardır. “Serbest stil” grubuyla başlayalım, yani. önceden çizilmiş bir çizimin yardımı olmadan tamamen hafızadan dokunmuş halılar. Burada dokumacı ve sanatçı bir ve aynıdır, her düğüm kafasındaki bir plandan örülür ama yazılmaz. Sonuç, bir daha asla örmeyeceği hiçbir şeye benzemeyen gerçekten eşsiz bir yaratımdır, çünkü hiçbir insan zihni birkaç yüz bin düğümün tam yerleşimini ve sırasını hatırlayamaz.
”Serbest stil“ halılar, göç eden kabileler ve halılarını takas, hediye veya çeyiz amacıyla yapan ”ilkel” köy dokumacıları tarafından dokunmuştur. Kilimler, dokumacıların kültürünü, çevresini ve sanatsal becerilerini yansıtan ruh halini içeriyordu. Bu gruptaki halılar Avşari, Kuaskai, Hamseh vb. Başlıca Pers kabileleri tarafından dokunmuştur; diğer kilim dokuma kabileleri arasında Türkmenler, Beluciler ve Kürtler vardı.

Yukarıdakilerin hemen hepsi artık yerleşik yaşam tarzlarına yerleşti ve bu süreçte kabile kültürlerinin çoğunu kaybetti. Birçok kabile dokumacısı hala yaşamak için kilim örüyor, ancak çoğu durumda atölyelerde veya fabrikalarda, güzel orijinallere çok az benzerlik gösteren steril ve öngörülebilir tasarımlara çalışıyorlar. Çoğu uzman, 1920’lerden bu yana gerçekten kabile halılarının dokunduğu konusunda hemfikirdir.

Günümüzde kilim dokumacılığının %99’unu temsil eden diğer grup ise çizimlerden dokunan kilimlerden oluşmaktadır. Başlangıçta bu grup Keşan, İsfahan, Kerman, Tebriz ve Meshed gibi başlıca Pers dokuma şehirlerinde dokunan halılardan oluşuyordu. Daha yakın zamanlarda, grup, Türkiye’deki ünlü DOBAG projesi gibi birkaç önemli istisnayı ortadan kaldıran tüm Oryantal Halı dokumalarının büyük çoğunluğunu dahil etmeye başladı.

Çizim dokumacılığında tasarımcı ve dokumacı ayrı insanlardır. Tasarımcı halıyı düğüm düğüm çizerek grafik kağıdına renkli noktalar çizerek her ayrıntıda mükemmel simetri ve denge elde etmesini sağlıyor. Bu yavaş ve ustaca çalışma, geleneksel olarak bitmiş ürünün maliyetinin büyük bir bölümünü oluşturuyordu, çünkü yalnızca bir veya aynı kilim çifti, yerleşik etik ve geleneğe göre aynı tasarıma dokunabiliyordu.

Bugün acımasız gerçek şu ki, çoğu halı bilgisayar tarafından özel bir yazılımdan tasarlandı, bu da belirli bir çizimden sonsuz sayıda halı oluşturabileceğiniz anlamına geliyor.

Orijinal bir Oryantal halı, orijinal bir çizim ve seri üretilen bir fabrika halısıyla bir baskıyla karşılaştırılabilir. Bu nedenle, orijinal bir ticari öncesi halının modern, seri üretilen bir kopyadan çok daha değerli olması şaşırtıcı değildir.

Bir diğer önemli faktör kullanılan boya türüdür. Geçmişte, yün boyama için sadece doğal boyalar kullanılmıştır. Nesiller boyunca uzman boya üreticileri, mavileri çivit, kırmızıları madder ve kokineal, sarıları papatya ve kaynakla, kahverengileri safra elmalarıyla vb. Boyama sanatını mükemmelleştirmişti.

İşin püf noktası, yünü o kadar iyi boyamaktı ki, kilim ışığa ne kadar süre maruz kaldıysa ya da kaç kez yıkandıysa, renkler ışıkta solmayacak ya da suda akmayacaktı. Boya ustaları eski ve gizli tarifleri ezberlemişlerdi ve yünü mükemmelliğe boyayabilirlerdi. Ancak, piyasada tekelleri vardı ve hizmetleri için sağlıklı bir fiyat talep ettiler.

1870 Civarında ilk sentetik boyalar Oryantal halılarda ortaya çıkmaya başladı. Tüccarlar ve dokumacılar tarafından karşılandılar çünkü ucuz, serbestçe kullanılabilir ve kullanımı kolaydı. Sentetik boyaların olumsuz yönleri ancak yıllar sonra Oryantal tüccarlar tarafından biliniyordu. Batılı ithalatçılar yeni renklerin solup gitmesinden şikayet ederek Pers hükümetinin yeni boyaların en kötüsünü, özellikle de anilin bazlı boyaları işlemek için ağır cezalar vermesine neden oldu.

Ancak artık çok geç olmuştu; eski boya ustaları hızla işten çıkarılmışlardı ve sırlarını da yanlarına almışlardı. Kısa bir süre içinde, doğal boyamanın eski becerileri kayboldu ve tüccarları sentetik boyalardan başka alternatifi kalmadı. 1940’a gelindiğinde, yeni boyaların kullanımı, Kerman kasabası kadar güneyde bile tüm bölgelere ulaşmıştı.

Sentetik boyalar orada kalacaktı ve bugün Türkiye’deki DOBAG gibi doğal boya projeleri dışında hemen hemen tüm boyalar sentetiktir.
Kuşkusuz bazı sentetik boyalar diğerlerinden daha iyidir, ancak hiçbiri orijinal doğal boyalarla karşılaştırılamaz veya benzer performans göstermez.

Uluslararası halı toplayıcıları nadiren sentetik boyalara sahip bir halıya dokunurlar — küçük bir ayrıntıda tek bir “kötü” boya bile reddetme için yeterli olabilir. Sadece doğal olarak boyanmış bir halının sentetik olarak boyanmış olandan çok daha uzun süre dayanacağı gerçeği değildir; doğal boyalar genellikle kendi içinde güzel olarak kabul edilirken, sentetik boyalar değildir. Beyin, herhangi bir sayıda doğal rengi, doğal bir boyanın hafif safsızlığının neden olduğu bir “çatışma” olarak okumadan, üretilen bir boyanın sert sterilitesine karşı alabilir.

Modern sentetik renkler tüketim için çok parlak olduğundan, halılar kostik soda ve çeşitli asitler gibi ağır kimyasallarla yıkanır. Sonuç, yıkanmış renklere, yapay bir parlaklığa ve çok daha düşük bir yaşam beklentisine sahip bir halıdır. Solma genellikle yıllar içinde gerçekleşir ve yün hızla parçalanmaya başlar. Söylemeye gerek yok, birçok antika yıkanmış halının ikinci el değeri çok azdır. Ne yazık ki, dobaglar ve bir avuç diğerleri hariç hemen hemen tüm modern halılar, zamanın ve aşınmanın doğal ve çekici bir patinasyon ürettiği eski halıların aksine, bir çeşit “güzelleştirme” işlemine tabi tutuluyor.

Şimdi gerçek makaleye odaklanalım: benzersiz, güzel, kullanışlı ve değer kazandıran bir şey isteyen alıcı için gerçekten önemli olan halılar. Tüm eski ve antika halılar sadece yaşlarından dolayı yüksek bir değere sahip değildir. Halı hala çekici bir tasarıma sahip olmalı, iyi eşleşmeli, güzel renklere sahip olmalı ve kabul edilebilir durumda olmalıdır. Açıkçası, eğer bir halı yerde yaklaşık 100 yıl geçirmişse, biraz aşınma ve yıpranma gösterecektir. Çözgülere maruz kalmadığı sürece hafif ve eşit şekilde yayılmış aşınma kabul edilebilir. Halının dokusuna, rengine ve tasarımına sempati duyarak iyi yapılmış olması koşuluyla küçük restorasyonlar da kabul edilebilir.

Geniş aşınma alanları, azaltılmış kenarlıklar, kırılgan temel, şiddetli renk çalışması, kapsamlı restorasyon ve aşınmayı gizlemek için kamuflaj boyası kabul edilemez. Ne yazık ki, çoğu eski halı, yukarıdaki sorunlardan bir veya daha fazlasına sahiptir ve bu da gerçekten çekici halıları çok az sayıya indirir. Aklı başında çok az insan eski bir Oryantal halıyı iyi durumda satmayı hayal ederdi. Doğuda, zeminde nadiren iyi halılar kullanılır – bunun yerine duvarlara asılır veya günlük yaşamdan uzak tutulur, bir nesilden diğerine aktarılır — dolayısıyla “aile yadigarı”.

Eğer bir aile maddi sıkıntı içinde değilse, karşı konulmaz teklifler verilirse koleksiyonlarından parçalar satmayı düşünür.

Tüm bu faktörler, piyasada ciddi bir iyi parça kıtlığına neden olmuştur.

Menşe ülkeleri (Türkiye, İran, Afganistan ve Rusya) olan eski güzel kilim stokları uzun zamandan beri Batı’ya ihraç edildi.

Çoğu hevesli halı koleksiyonunun rahatça ulaşabileceği çok sayıda toplanabilir Oryantal halı var. Hala 909 £ , l, 500 £ için mükemmel, kaliteli antika bir halı satın alabilirsiniz. Avşarlar ve Luriler gibi diğer nadir kabile halıları 1.500 £ ‘dan mükemmel durumda satın alınabilir. ABD’de büyük ölçüde toplanan erken kabile bagfaces,  250 £ – 750 £ arası bir fiyat edebilir. Keşan veya İsfahan gibi 1930’lardan kalma mükemmel bir Pers kasaba halısı, 3.500 £ ‘dan sizin olabilir. Erken, nadir kabile ve Kafkas halıları için biraz daha fazla ödemek zorunda kalabilirsiniz, yaklaşık 5,000 £ ila 10,000 £ .

Son olarak, Oryantal halı işinin son derece karmaşık, tuzaklarla dolu olduğunu unutmayın.

Bununla birlikte, hala mevcutken orijinal, eski halılara yatırım yapmak istiyorsanız, saygın bir satıcıyla ilişki kurmanız şiddetle tavsiye edilir. Parçaları tedarik etmek, incelemek ve sertifikalandırmak, iyi durumda olmalarını ve makul bir şekilde fiyatlandırılmalarını sağlamak için kapsamlı saha çalışması yapmış olacak.

Türkiye’de tatildeyken ya da High Street lokasyonlarındaki sürekli “Kapanış Satışı” mağazalarında koleksiyon halıları bulamazsınız. Eski ve antika parçalar konusunda uzmanlaşmış çok az sayıda yerleşik satıcı var, ancak danışmanız gerekenler bunlar.